صبح بخیر

عید نوروز ورسیدن سال جدید بر شما عزیزان مبارک.

      سالی پر از آرامش خیال و آسایش وجدان

               خانه ای پر از مهر و محبت

                                و

            روزهایی معطر به عطر عشق

                      برایتان آرزومندم.

دلتان شاد،لبتان پرخنده باد.

با تشکرازماری عزیز که منو به یک بازی دعوت کرده.

5 آرزوی محال:

1.دیدن دوباره ی پدرم.

2.قرار گرفتن انسانها در جایگاه واقعیشان.

3.ریشه کن شدن فقر،جنگ،بخل،حسد،کینه و . . .

4.عاقل شدنم.

5.حرف گوش کن شدن بچه هایم.

7 نفری که باید به بازی دعوت کنم:

هدایت(که حتمن قبول نمیکنه)،رهام،سلماز،پونه،فریاد،اصلان و کامپرور.

خاطر مضطرب از یاد تو را

می سپارم  به آب

ترس بی تو نگریستن به جهان را چه کنم

ریشه ی تنهایی من.

::::::::::::::::::::::

 . . .

سال ها آمد و رفت

هر که از جنگل مخروبه ی آن جغد گذشت

می شنید

قلبی در آن روز فرو ریخت به درد

مردی تنها

در آن روز

در آن جنگل دوردست

شکست.

                ( هدایت امینیان-کتاب چهل وهشت)

فردا دو سال از ثبت اولین نوشته اش میگذرد.این بهانه ای شد تا  سپاس گوییم همه ی محبتهای گذشته اش را.

گرامی میداریم فردا را و تمام فرداهایی که از آن توست.

                                     کتایونفریدرهامشهرزاد

گاهی وقت ها یک نشانه ای ذهن آدم را به قسمتهایی از گذشته میبره که کاملن بایگانی شده اند.ولی وقتی گرد وخاکشان را میگیری ، مبینی چقدر برات آشنا و عزیزند.

همه چیز با خرید یک خامه کوچک شروع شد.مدتها بود که این خامه به اینجا نمی آمد.

با دیدن این خامه،به سالها قبل برگشتم.به کوچه ی"جار".کوچه بن بستی که خاطرات فراوانی را در خود دارد.تمام آدمهایی که مدتهاست بهشون فکر نکرده ام از جلوی چشمام رژه رفتند.

بچه هایی که همان سالها به جنگ رفتند . . . البرز مجنون برگشت . .  محمد البته خوش شانس تر بود،کشته شد.

هم بازیهایی که به دلایل مختلف کوچ کردند . . . گارینه،دانیال،دبورا،واحه و . . .

مرجان که مدال قهرمانی داشت . . . او هم رفت.

الهه سرطان گرفت . . . پانته آ که . . .

داریوش که مرد یا کشته شد،هنگامی که خانمش آخرین ماه بارداری را می گذراند.

مسعود که الان گاهی توی تیزرهای تلویزیون می بینمش(خانم باز که دستت را بریدی؟)

 و . . . و . . .

ما با هم بازی میکردیم،زووو،هفت سنگ و . . .

وخیلی زود بزرگ شدیم،خیلی زود . . .

هیچ وقت فکر نمی کردم روزی دلم برای اسماعیل آقا (کاسب محل) با اون اخلاق سگیش تنگ بشه!

کانال دو صبحها ، سریالی نشان می دهد که اگه برسم دنبالش میکنم.در مورد یک دهکده کوچک که مردمش هنوز متمدن! نشده اند.در نتیجه فضائل انسانی در آنها دیده میشود. مثل کمک کردن به یکدیگر، دوست داشتن دیگران و . . .

داستان امروز راجع به فرار یک دختر مکزیکی به کشوری بود که در گذشته نزدیک باهم، در حال جنگ بوده اند.یعنی پناه آوردن به کشور دشمن.در طول مسیر،این دختر یک سرهنگ ارتش دشمن را کشته بود. دلیلش هم ناگفته پیداست.

قاضی پس از شنیدن حرفهای متهم،رای به برائت دختر دادوگفت :من خودم یک دختر دارم.

یاد موارد مشابه و حکمهای داده شده در اینجا افتادم.

آرزو کردم که ایکاش تمام قضات این خاک، یک دختر داشتند.

بزرگترین معما برای یک مرد متاهل این است که یک مرد مجرد با پول خود چه می کند.

                                                                                                           آلن کینگ

بهترین راه برای فراموش نکردن تولد خانمتان آنست که یکبار انرا فراموش کنید.

                                                                                                         جوزف کاسمن

همه ی مردها بد نیستند,بدتر وبدترین هم دارند.                                            ناشناس

خدا مرد را آفرید,ولی اگر من بودم بهترش را می آفریدم.                                   ارنا بمبک

اگر مردی سه بازی فوتبال را پشت سر هم تماشا کرد,مرده اش بدان.                ارنا بمبک

بهترین راه تصاحب قلب یک مرد,شکافتن سینه اش است.                             ضرب المثل ایتالیایی

همیشه به کاری که مردان از روی میل به زنان واگذار می کنند با سوء ظن نگاه کن.  جیل تویدی

من به اژدها,مردهای کامل ودیگر موجودات افسانه ای اعتقاد ندارم.                         ناشناس

پونه جون من را به بازی ترانه ها دعوت کرده،به خاطر احترام به پونه گلم ، این هم هفت آهنگ منتخب وخاطره انگیزم:

عماد رام:  . . . غمت چو کوهی   به شانه ی من 

                    ولی تو بی غم ازغم شبانه ی من 

                    چو نشنوی فغان عاشقانه من

                    خدا تو را از من نگیره 

                    ندیدم از تو گر چه خیری

                    به یاد عمر رفته گریم

                    کنون که شمع بزم غیری

                    بهار من گذشته شاید

ویگن: بر تو وآن خاطره،آسوده سوگند

        برتوای چشم گنه آلوده سوگند

         برآن لبخند جادویی

         برآن سیمای روشن

         کز چشمان تو افتاده ،آتش بر هستی من

هایده:آسمون مست جنونی ،آسمون تشنه ی خونی

          آسمون مست گناهی،آسمون چه روسیاهی

          اگه زندگیم عذابه، یه حبابه روی آبه

          من به گریه ها می خندم

          می گم این همش یه خوابه

ابی:خاطره مثل یه پیچک ،میپیچه رو تن خستم

      دیگه حرفی که ندارم ،دل به خلوت تو بستم

مارتیک:ماه در میاد که چی بشه؟میخواد عزیز کی بشه؟

            ماه درمیاد چکار کنه؟باز آسمونو تار کنه

            نمیدونه توهستی،به جای اون نشستی

            نمیدونه تو ماهی،تو که رفیق راهی

ستار:سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

        سلام بر روی ماه تو،عزیز دل سلام از ماست

        تویه رویای کوتاهی،دعای هر سحر گاهی

        شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

Kenny Rogers:Lady

حالا هفت ترانه ای که با شنیدنش کهیر میزنم:

شاد مهر عقیلی:مشکوکم  مشکوکم به تو . . .

شهرام ک :مرتیکه انگار شعور نداره  میبینه که کنارش نشستم

                هی داره سوت میزنه علامت میده خوب منم چشامو بستم

                پررو پررو زل زده تو سینه دوست دخترمو حالشو بد کرده . . .

سوزان روشن:فکر میکردم که عاشقم  ولی عاشق نبودم

                     فکر میکردم دوستت دارم ولی دوستت نداشتم

مرتضی:چشای بچه پلنگش       نگاه مروارید رنگش

طوفان:با عاشق دیوونه ی خود  اینهمه بازی درنیار

          ای گل من دوست داشتنو  تو بیا یادم بده

اسی:میشکنم   میشکنم   آره عاشقت منم

       پیش چشای مردم  تو نزار من بشکنم

شماعی زاده:فرقی برای من نمیکنه،هر آهنگش را که خودتون انتخاب کردید،قبوله.

حالا هفت نفری که باید دعوت به بازی بکنم.هدایت ، رهام ، سلماز ، هیسنا ، ماری ، نوا ، عادل.

به خود حق میدهم،به جای تو تصمیم بگیرم . . .

بر من رواست که به جای توحرف بزنم . . .

اجازه دارم که به جای تو فکر کنم . . .

چون من . . . .

دیروز جشن تولد همکلاسی دخترم بود.وقتی در را باز کرد بدون سلام کردن دستش را برای گرفتن کادو دراز کرد.سقلمه های پدر ومادرش هم اثری نداشت.او کار خودش را می کرد.چقدر از این سادگی ویکرنگی لذت بردم.

ده سال بعد . . .

. . . سلام . . . . . . وای چقدر خوشحالم کردی . . . اینکارا چیه؟ . . . چرا خجالتم دادی؟ . . . به خدا راضی نبودم . . . خودت اومدی کافی بود . . .

چرا ما اینقدر زود بزرگ می شویم و یاد می گیریم که نقاب بزنیم؟چرا نمی گوییم:روز تولدمه،منتظر هدیه هم هستم؟

. . .

چه قدر زود یاد می گیریم که بچه نباشیم

چه خوب یاد می گیریم ساده نباشیم

چه زیبا نقش خود را بازی می کنیم

چه قدر راحت دروغ می گوییم

چه آسان دیگران را نردبان ترقی خود می کنیم

چه استادانه تظاهر به دوست داشتن  می کنیم

چه سریع فرا می گیریم جایگزینی ریا به جای صدا قت را

چه با مهارت وقتی خوشحالیم،می گرییم و وقتی ناراحتیم می خندیم . . .

کاش همیشه بچه می ماندیم . . .

"بدین وسیله رسمن از بزرگسالی استعفا می دهم ومسئولیت های یک کودک 8 ساله راقبول می کنم.

میخواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است چون میتوانم آن را بخورم!

می خواهم به گذشته بر گردم،وقتی همه چیز ساده بود . . .

وقتی نمی دانستم چه چیزهایی نمی دانم وهیچ اهمیتی هم نمی دادم . .

می خواهم ایمان داشته باشم که هر چیزی ممکن است . . .

می خواهم به نیروی لبخند ایمان داشته باشم،به یک کلمه ی محبت آمیز،به عدالت، به صلح،به فرشتگان،به باران،به . . ."

                                                                             (نشان لیاقت عشق)