شاید وقتی دیگر ....
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۰ساعت 0:2 توسط کتایون
|
پرسشي از مشق شب كلاس اولي ها: براي رفتن به بوستان چه لباسي بايد پوشيد؟
پاسخ يك مربي آموزش ديده و تحصيل كرده ي كودكان: لباس فرم مدرسه!
وقتي مي پرسي: چرا؟
با قيافه اي حق به جانب جواب ميده: اينجا به مدرسه ميگن بوستان!
- مطمئني؟
- بله ... وقتي كه بچه بودم، كنار خونمون يك دبستان بود كه روي ديوارش نوشته بودن به بوستان علم و دانش خوش آمديد!
+ نوشته شده در شنبه هفتم آبان ۱۳۹۰ساعت 10:8 توسط کتایون
|
وقتي يك ويروس فينگيلي مهمونتون ميشه، ميزباني ازش همش كه بدنيست، نقاط مثبت هم داره! اولندش همين ديد مثبتيه كه به ويروس نازنين پيدا كردم.بسكه منو دوست داره راضي به دوري نيست و ول نميكنه بره يك جاي ديگه.
دومندش باعث ميشه اعضا و جوارحي كه تا الان از وجودشون بي خبر بودي(خجالت آوره واقعا!) را هم شناسايي كني. يعني بتوني جاي دقيق هيپوفيز يا لوزالمعده را هم بدون كوچكترين خطايي بگي.
سومندش حركاتت ميرن رو اسلوموشن.اونوقت فرصت داري كه كاملا با آناتومي بدن آشنا بشي و بفهمي كه دقيقا كدوم عضله و كدوم مفصل و مخلفاتشون در چه حركتي دخيل هستن و چه نعمتي بوده كه تا بحال بدون درد كار ميكردن.
چهارمندش متوجه نقش مهمت توي زندگي بقيه ميشي و اينكه چقدر اطرافيان نگرانن كه اگر بميري، كي قراره براشون آشپزي كنه و كاراشون را انجام بده!
پنجمندش سن و سالت را به وضوح و بدون شرم و حيا بهت يادآوري ميكنه.اينكه چقدر به سرعت داري توانايي هات را از دست ميدي.
ششمندش باعث شادي روح دوستان ميشي.به اين شكل كه وقتي صدات را ميشنون، بسيار مسرور شده و پيشنهاد شركت در آكادمي گ* وگوش را بهت ميدن.هر چند كه معتقدم همون صداي دورگه و خش دار از آواي هفتاد درصد اين شركت كننده ها بهتره!
هفتمندش باعث ميشه كه بازم شرمنده ي محبت و توجه دوستان بشي.
و ....
سلام
+ نوشته شده در سه شنبه سوم آبان ۱۳۹۰ساعت 9:15 توسط کتایون
|