خدا را صد هزار مرتبه سپاس که قبل از مردن فهمانده شدم که رنگ پوست هم میتونه مورد من*کر*ات ی باشه!
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۸۹ساعت 11:49 توسط کتایون
|
نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی... به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند... لحظه ها عریانند. به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.